*Nie uda mi się inaczej określić takich gier jako chłam, kierunek zysku, a nie dostarczania rozrywki graczowi nawet, jeżeli mega komercyjnej, bo posiadającej wielu odbiorców.

*Tak niestety muszę nazwać grę która miała potencjał. Gre rozpoczynało się w przyjemny dla gracza sposób, czyli szybką i nie wymagającą wypełniania zbędnych pól z danymi rejestracją. Już po chwili mięliśmy dostęp do swojego pierwszego miasta, którego rozbudowy i zarządzania, uczy nas mechaniczny doradca, zlecający nam to rozbudowę budynków to wykonanie innego działania. Za wypełnienie danej “misji” doradca nagradzał nas surowcami, wojskiem czy nawet walutą, którą w późniejszym etapie możemy otrzymać za opłatą. W trakcie misji tłumaczy nawet najprostsze i najbardziej zrozumiałe rzeczy, jednak w taki sposób, iż możemy bez nerwów przejść ten, nazwijmy to “tutorial”.

*Gra oferuje zarówno możliwość prowadzenia zamku oraz dość ograniczone jednak rozbudowane pod kątem rozwoju, wcielenie się w bohatera. Dowódcę czy Króla naszej rozwijającej się metgropolii. Rozwój dobrze zaplanowany, czyli jeśli ktoś nawet nie obeznany z tego typu grami, uważnie czytał porady doradcy, przebiega w dość szybkim tempie. Trzeba wspomnieć, iż doświadczenie naszego “bohatera” wzrasta z każdym wydanym surowcem i wygraną bitwą.

*Khan Wars samo w sobie oferuje:

• Dziewięć nacji (narodów) do wyboru. Gre rozpoczynamy jako przedstawiciel jednej z nich.
• Czternaście różnych jednostek, a w tym machiny wojenne, mogące wzbogacić naszą armię.
• Piętnaście różnych budynków, możliwych do wybudowania na terenie zamku.
• Jedenaście umiejętności bohatera. Każda po trzy poziomy “wtajemniczenia”
• Trzydzieści sześć poziomów samego bohatera.
• Możliwość posiadania kilku miast (w późniejszej fazie gry)

*Czemu zatem gra która po wyliczeniu znikomej części pozytywnych cech samego projektu firma XS Software chce doprowadzić do wyniszczenia gry. Głupotą można by nazwać tworzenie czegoś by patrzeć jak upada i dostawać za to pieniądze. W czym leży sęk??

*Zaczęło się od prostych zmian które niby nie wadziły graczowi, który niby ze stoickim spokojem przyjmował fakt, iż firma z powodów czysto handlowych pozostawia droższe oferty wykupu “monet” czyli waluty za którą wykupujemy udogodnienia do gry. Waluty którą kupujemy za rzeczywiste pieniądze. Nadmienić trzeba gra została skonstruoana tak pod kątem płatnych opcji, że każdy z nich korzysta i  nie można już się obejść i przeżyć bez kupowania płatnych opcji. To jak pójść do pizzeri, zamówić darmową pizze, a później dowiedzieć się, że musimy zapłacić niebotyczny rachunek za to by inni klienci nam tej pizzy nie rozszarpali.

*Kolejnym drażniącym już, jeżeli nie doprowadzającym do chęci odwiedzenia siedziby firmy (nawiasem mówiąc, której adresu i tak nigdzie nie zdobędziemy) i rozszarpania szefa od spraw merytoryki i rozwoju. Dlaczego? Wprowadzenie sześcio godzinnych blokad kont, z możliwością atakowania konta “banowanego”, za BYCIE ZALOGOWANYM POWYŻEJ 20 GODZIN. Dodam, że gra jest zabezpieczona przed różnego rodzaju oszustwami, czyli zostały wbudowane zabezpieczenia z generowaną losową treścią (tutaj obrazek z niedorysowanym kołem. Gracz musi kliknąc w środek owego koła) oraz wywoływanie skryptem w regularnych odstępach czasowych owego zabezpieczenia. Co ma zrobić gracz, który zainwestowwał kilkaset złotych grając w gre reklamowaną jako darmową, lecz nie zapeniającą rozrywki w pozostaniu w wersji darmowej. Gracz który w domu jest zalogowany w Khan Wars,  w szkole lub pracy korzysta także z komputera i jest zalogowany (lub z iphona) i po powrocie do domu znowu się loguje. Gracz którego konto jest aktywne 24/7 . Można powiedzieć, iż wprowadzenie owych zasad/reguł gry kierunkuje nagatywne skutki i spadek popularności, a sam pomysł i pomysłodawcę można nazwać złodziejem i kretynem do potęgi. Brak fachowej ręki czy amatorskie obeznanie się z tematem gier via www.

Autor: Fathitho

Gier typu BMMO (Browser Massive Multiplayer Online Games), czyli nic innego jak stare dobre gry wymagające jedynie posiadanie łącza internetowego i dowolnej przeglądarki np. Firefox czy Internet Explorer.
*Temat jest warty poświęcenia tylko i wyłącznie z powodu coraz to nowszych produkcji, które często z premedytacją okazują się niechcianymi bękarcimi potomkami tytułów, latami pracującymi nad swoją renomą. Całość powodująca mdłości i zniechęca w poszukiwaniu naprawdę godnych odkrycia tytułów.

*Każda gra przeglądarkowa posiada dwa nieodzowne elementy. Pierwszy to walka, czyli to co skłania większość graczy do zasiadania w uprzęży myszy komputerowej i klawiatury. Możliwość walki między graczami pozwala podnieść samoocenę mimo, że  rzeczywistości podnosimy tylko i wyłącznie z góry przewidziane skryptami statystyki czy to pojedynczej postaci-bohatera czy to całej armii, poprzez budowę i ulepszanie nowych jednostek. Jako, że  walka daje dużo radości i satysfakcji często zdarza się, iż zabawę psują zbędne prywatne wiadomości przepełnione impertynencją urażonego ego nie umiejących przegrywać nastolatków – często bardziej pochłoniętych grami, niż odrabianiem gimnazjalnych prac domowych.

• Walka bohater kontra bohater, czyli możliwość wcielenia się w kogoś kim nigdy nie będziemy. Gama z tej serii jest przeogromna. Mamy możliwość wcielenia się w Vampira, Wilkołaka, Wojownika, Demona, Anioła czy Gladiatora gdzie istotnym elementem jest tylko i wyłącznie walka między graczami na zasadzie – ja wyrwę Ci serce, a w rewanżu Ty zaczniesz upijać się do nieprzytomności moją krwią. I tak w koło Macieju. Jedynym godnym tytułem z tego rodzaju rozgrywki jest gra NightHunters, istniejąca mimo ogólnej fabuły świata i innowacyjnemu systemowi walki, z bardzo rzadko spotykanymi w tej branży innowacyjnymi rozwiązaniami i elementami  świata przedstawionego, dalej pozostająca przeglądarkowym hack’n'slash, jednak projektem umilającym mdłą scenę via www, przypominającą niespłukaną muszlę klozetową.
• Walka bohater kontra bohater w wersji bardziej zaawansowanej, niż bezmyślne mordowanie siebie nawzajem miliony razy z rzędu. Gry w które wkradło się pojęcie KLIMATU, które z niewytłumaczonym obrzydzeniem powoduje u większości graczy drgawki przedśmiertne. Brak zrozumienia dla możliwości połączenia systemu klikania z możliwością wprowadzenia prawdziwego odgrywania wykreowanej postaci (co jakże istotne jest w prawdziwych projektach bMMORPG – Role Playing Games) powoduje, iż gry z tego rodzaju zamykają się w określonym kręgu graczy lub są bestialsko rozstrzeliwane pod murem fałszywych nieuzasadnionych recenzji i opinii. Jedynym zjawiskiem jakiego nie znajdziemy w typowych MMORPG jest śmierć naturalna projektów, która zdarza się w marginalnych liczbach lub po prostu nieudolność pomysłu i niewyrozumiali gracze powodują, że autorzy projektu tuszują masakrę pod postacią śmierci naturalnej. W całej swojej karierze gracza i przerobieniu dziesiątek tytułów spotkałem tylko dwa naprawdę niesamowite tytuły, w których chciało się uczestniczyć. Istniejący do tej pory, ale zdecydowanie mniej popularny Red Dragon, przeżywający kilka, kilkanaście reaktywacji i niestety praktycznie martwy Wolrd of Darkness. Reszta obecnie istniejących tytułów jest masową kaszanką z większą dawką krwi, niż kaszy która jakby nie patrzeć nadaje konsystencję i w dużej mierze smak wyrobów MMORPG.
• bohater i miasto, czyli do typowych mordobić dodajemy element miasta jako punktu strategicznego dla utworzonych klanów. Jako, że zostało zastosowane pojęcie miasta musimy dopowiedzieć o wprowadzeniu elementu ekonomicznego. Co jakby nie patrzeć z eksterminacji graczy na graczach nie powoduje jakiejś niesamowitej pseudo strategii. Dodanie elementu bzdurnego uganiania się za surowcami, które i tak pożytkujemy na rozwijaniu miasta i zdolności bojowych bohatera. Wymienić można przykładowo dwa tytuły: BloodWars gdzie wcielamy się w wampiry różnego rodzaju, także modyfikowane genetycznie po to by z dzielnicy wiejącej przez wybite szyby ubóstwem, niekulturalnym wydaniem seksu i niesprzątanego syfu, zrobić dzielnicę w tym samym wydaniu ale z powymienianą częścią szyb. Drugim tytułem będzie zaś The-West, gdzie bezsensowne zbieranie różnych odpadów naturalnych typu kukurydza, kamienie szlachetne, etc. pozwalają nam rozwijać milionową zabitą dechami wioskę rodem z dzikiego zachodu i/lub swoją postać szkoloną do tego by tułać się za wyżej wymienionymi surowcami.
• bohater i miasto z krzyżówką armii powoduje powstanie najczęściej rozchwytywanych gier via www jednak bez szczególnego zachwytu. Najpopularniejszą (zresztą z wszystkich via www) grą jest Ogame który dorobił się miliardów plus jeden klonów zawsze utwierdzających się w fakcie poważnego konkurenta. Drugim dobrym tytułem jest Khan Wars, a dalej w zależności od preferowanej grafiki Travian czy wielojęzyczne wydania Plemion. Całość opiera się na szablonie posiadania początkowo jednej wioski, planety, zamka, śmietniska i zdobywaniu kolejnych “siedzib” przez rozbudowywanie armii. Tutaj jednak można spotkać najwięcej dziecinnego zachowania, kolesiostwa itp. cech godnym żłobka. Dzieci zagarniają pod władanie rogi sal i placów zabaw, a później od preferowanego stylu zabawy gromadzą słodycze z których są notorycznie okradane przez kolegów/koleżanki, które w tym samym czasie zbierały zabawki i ciężkie przedmioty którymi mogą zrobić innym krzywdę.
• Flash kleszcz, czyli daj się ukryć w świecie gier jako niedostrzegalna, acz ciekawa sezonowa produkcja. Mówię tutaj o grach typu the-witcher czy Arthic gdzie standardowe wydobycie, walkę i rozwój miasta nie wspominając o klimacie zamieniamy na klawisze W,A,S,D i sterując stworzoną postacią po różnorodnie wymyślonych planszach dewastujemy w bliżej nieokreślony sposób przeciwnika. Mało krwi, krótkotrwała satysfakcja, głód ale taki który zagoni nas do lodówki.

*Nad szczegółami poszczególnych typów i dodaniem nowych o ile takowe się pojawią napiszę w kolejnych artykułach, gdyż ból głowy i niezadowolenie z chłamu jaki wychodzi z pisania o nieudolnych próbach zadowolenia internetowego pokolenia pacyfistów umiejących wyżynać się tylko i wyłącznie w wirtualnym świecie, doprowadza mnie o mdłości.

*Wnioski: zamiast grać poświęć uwagę rodzinie, dziewczynie zwierzakom bądź samemu sobie bo zanim się zorientujesz zamiast mózgu będziesz miał symulator walk czy wydobycia surowców.

*ŚRednia: (na podstawie wszystkich gier via www w które grałem) MIERNE 2 z minusem… Bo szkoda życia na granie w coś co i tak znudzi się po góra pół roku. O tytułach godnych uwagi z niecierpliwością i fanatyzmem obiektywnego gracza będę informował.

Autor: Fathitho

O pozostałych atrakcjach, jakie niesie z sobą “Gold and Glory” możesz przekonać się na www.goldandglory.pl

A poniżej znajdziecie screeny z tej obiecującej gry: