*Artykuł mogący urazić poglądy na wiele tematów i kategorii u wielu osób. Czytasz na własną odpowiedzialność.

*Gaming jest jak zamiatanie ulicy. Jedziesz tam gdzie, płacą, czyli tam gdzie jest brudno. Gracze jak tacy śmieciarze nigdy niepewni konkurencji innych pachołków z miotłami, jeżdżą na zgromadzenia imprez e-sportowych i starają się wyżyć na konkurencji przy okazji próbując wyrwać kawałek grosza na życie, zmiatając jak najwięcej śmieci. Co najzabawniejsze to jak trenują to całe zamiatanie, segregowanie surowców, ile czasu wkładają w przygotowania do mniej lub bardziej ważnych imprez. , ma się nijak do puli nagród które w najmniejszym stopniu nie rekompensują czasu poświęconego na całą tę branże.

*ProPlayer – czyli umiejętność nadstawiania i rozszerzania pośladków tak by zadowolić sponsora. Co jak co nie jest łatwym zadaniem mimo, że sponsor potrafi naprawde dogodzić graczowi z wysokim skillem. Gdzie skill to umiejętność operowania narzędziami pracy (mysz i klawiatura), zwinność dłoni i palców oraz wysoko rozwinięta rejestracja obrazu gałkami ocznymi, czyli spostrzegawczość. Kiedy już trafimy na jakieś mniej renomowane imprezy cybersportowe i wykażemy się w/w umiejętnościami, mamy szanse na zatrudnienie w firmie porządkowej, która umożliwi nam spędzanie po 8-14 godzin przed monitorem coraz to nowszych komputerów, dorzuci jakiegoś pachołka spełniającego wszystkie nasze zachcianki i jeszcze za to owa firma nam zapłaci. W Polsce takich profesjonalnych teamów (zespołów) gamingowych jest nie wiele, a jedyne co wymagają to rozsławianie loga firmy sponsorującej i rozchylania przed nią pośladków w taki sposób by później z własnym niedorozwiniętym przeświadczeniem mówić jaki to nasz sponsor nie jest cudowny dla dzieci w Somalii i ile to on pieniędzy nie wpakował w Jurka Owsiaka i domy dziecka (pomijając fakt, że zarabia w rzeczywistości na produkcji prezerwatyw plemnikobójczych, a w życiu prywatnym głosował za aborcją i legalną skrobanką, o karze śmierci nie wspomnę.).

*Samo bycie sponsorem nie jest takie łatwe. To, że zarabia taki sponsor na kazaniu jakiejś grupce ganiać z logo firmy na koszulce nic nam nie daje. Musi on inwestować w dobrych graczy, a najlepiej w zgraną grupę naprawdę dobrych graczy, dając im sprzęt, lokum, chłopca na posyłki, opłacać wakacje, wyjazdy na zawody, hotele, after pary itp. oraz płacąc im normalną pensję za zwykłą czynność grania całymi dniami. Sama grupa nie daje tak dobrych wyników reklamowych bo zawsze pojawi się lepsza grupa sprzątająca, udowadniająca ile menelom z pod sklepu brakuje do perfekcji w sprzątaniu swojego rewiru. Tak więc taki sponsor zabezpiecza się i dodatkowo wydaje multum kasy na banery i promowanie swojej grupy podopiecznych w różnych co ważniejszych portalach e-sportowych. Całość może się okazać tak nie opłacalna, że po pół roku ktoś kto nazywał siebie ProPlayerem z niebotycznym skillem musi wrócić na swoje utrzymanie i znowu tułać się po lokalnych, wręcz osiedlowych turniejach, gdzie główna nagroda to X darmowych godzin w słabo prosperującej kafejce internetowej.

*Samo tworzenie takich imprez dla cyber sportowców jest co najmniej ośmieszająca dla samego organizatora. Całość przypomina zatwardzenie i to kilkunastodniowe, gdzie przepełnione jelita po prostu rozrywają się, zadając organizatorowi niebotyczny ból, wylewając całość fekaliów do wnętrza organizmu. Nie wystarczy bowiem ustawić na wielkiej hali rzędy biurek z poustawianymi nań komputerami i liczenie, że ktoś się zjawi. Jeżeli chcemy na przykład dodatkowo wypromować miasto to nasz kochany system nie pozwala na dofinansowanie takiej imprezy, a jedynie danie 100 murzynów do pomocy w ustawianiu sprzętu. Siłę roboczą wręcz darmową mamy, co nie oznacza, że impreza wypali. Trzeba mieć administratorów, sędziów, pieniądze na taką inwestycje. A skąd pieniądze zacznie zastanawiać się taki ktoś kto nagle wpadł na pomysł – “zorganizuję turniej np. w Call of Duty 4: MW “. Różnego rodzaju firmy komputerowe, telefonie komórkowe i stacjonarne, telewizja, gazeta. Cokolwiek co da zastrzyk gotówki i będzie się cieszyło z miana VIP Sponsor. To właśnie takie marnotrawne instytucje pseudo kapitalizmu są trzonem takich imprez. A im więcej dadzą tym większy procent z często znikomego zysku oczekują. By jednak zysk zaistniał trzeba zachęcić graczy do zięcia udziału w owym turnieju co wiąże się z wartością nagrody na jednego członka drużyny sprzątającej, przekraczającą koszta dojazdu, noclegu i innych małostkowych rzeczy na które gracze pieniądze wydają. Niestety nie każdego stać na nagrodę 25000 złotych polskich (jeszcze bo przewiduje że i po wprowadzeniu euro będzie jeszcze gorzej) za zajęcie pierwszego miejsca przez drużynę pięcioosobową.

*Co można powiedzieć o ligach polskich i w których Polacy biorą udział. Czyli o tych którzy zamiast odchodów mają tyle pieniędzy, że przebili się przez szarą i gęstą mgłę tandety pozostając samemu tandetnymi.

• HLC  (LC)- Dawniej Heyah Logitech Cybersport obecnie Logitech wykołowany przez Heyah i powstała Liga Cybersportu.
• ESL – Electronic Sports League: międzynarodowo, ale dalej nagrody w granicach 750 euro.
• WCG -World Cyber Games – Światowe Igrzyska Cybernetyczne) to międzynarodowy festiwal gier komputerowych, nadzianych skośnookich z Korei Południowej

*Gama gier i rodzajów rozgrywki w jakiej możemy rywalizować jest niebotyczna z piekielnym dodatkiem adrenaliny. Zaczynając od najpopularniejszych, czyli tytułów których nie trzeba tłumaczyć:

1. - Counter Strike 1.6
2. - WarCraft III: Frozen Throne
3. - StarCraft: BroodWar
4. - Americas Army: Operations
5. - Need for Speed ProStreet
6. - Call of Duty 4: Modern Warfare
7. - FIFA 08
8. - Unreal Tournament III

*Reasumując sprzątać powinien każdy i życzę każdemu by limit nasienia jaki ma przeznaczone na całe swoje życie był wystarczający, gdyż trudno ocenić poziom podniecenia i przeżywanych orgazmów podczas wzrostu poziomu adrenaliny w chwili zajmowania pierwszego miejsca w lokalnym czy globalnym turnieju, jest niezbadana.